Kendi sözlerime kendim bile inanamazken karşımdaki adamın anlamasını beklemek belki bencillikti ama bekliyordum. Gözlerimi öylece Turhana dikip gözlerinin içine baktım, ne tepki vereceğini fazlasıyla merak ediyordum.
Turhan bir an idrak edememiş olacak ki öylece kaldı, kısa bir süre sonra ise gözleri kocaman açılıp direk Işığa baktı. Işığın korkuyla Turhana baktığını fark edince şaşırmıştım. Turhan sert bir adam değildi fakat anlaşılan Işık abisinden korkuyordu. O an beklemediğim bir şey gerçekleşip de bir anda Turhan sinirle ayaklanınca. Bende nasıl kalktığımın veya kendimi nasıl Işığın önüne attığımın pek bilincinde değildim fakat bir anda Turhan ile burun buruna gelmiştik. Turhan adeta burnunda soluyordu göz göze geldiğimizde kaşları iyice çatıldı ve yaptığıma baktı.
"Ben kardeşime
