Gökyüzü siyaha büründüğünde odadan çıkıp merdivenleri ağır ağır indim. Bu saate kadar uyumam benim için garip bir durumdu. Yatarken gergin oluyordum bu yüzden de asla uykumu tam alamıyordum. Bugün rahat uyumuştum. Sanırım üzerime dayatılan baskı olmadığı için ilk kez huzurlu uyumuştum. Umarım bu hep böyle devam ederdi. Benim gerçekten huzura ihtiyacım vardı.
Cam kapıyı açıp çıplak ayakla iki basamak aşağı indim. Deniz taşlarının üzerine basıp denize yakın kıyıda oturan Baran’ın yanına ilerledim. Ay tam tepesinde onu aydınlatmak ister gibi parlıyordu. Ses çıkarmadan yanına oturup bacaklarımı karnıma doğru çektim. Kollarımı etrafında dolayıp onun sessiz duruşunu izledim, yine ben yokmuşum gibi davranıyordu. Önüme dönüp ayaklarıma gelen suyu izledim. Alnım dizlerimi bulurken sıkıntıyla oflad
