Sabah olduğunda, alarm sesini söylenerek kapatan kocam karnımdan beni kendine çekip sıkıca sardı. Sıcaklığına sığınarak başımı göğsüne yasladım. "Artık kalksak mı canım," dediğimde anlamsız homurtular çıkarıp, daha da sarıldı. Bu haline bin şükür ederek, dudaklarımı tenine bastırdım.
O sırada inleyerek benden uzak tuttuğu sertliğini karnıma bastırdı. "Rahat dur kızım. Bu gidişle hiç çıkamayız yataktan. Sonra da rezil oldum diye söylenip duruyorsun," dedi.
Haklıydı bir yerde. Ardıl’a sürekli söylendiğim doğruydu. "Sen de bırak beni o zaman, benim bir ton işim var," dedim.
Ardıl çenemi tutup uykulu gözlerini gözlerime dikti. "Neymiş işlerin?" diye sordu.
"Daha senin bulduğun mekâna gidip bakacağım. Beğenir de 'olur' dersem eksiklerini halledeceğim. Ayrıca kızlara sözüm vardı ama bir türl
