"Mira hemen doktoru çağır!" Babasının heyecanlı sesiyle Mira hızla odadan çıkıp koridorda kayboldu.
"P-poyraz?" Diye titrekçe konuşup diğer tarafına geçtim ve elini tuttum.
"Hepimiz burdayız bitanem, yanındayız" dedim burukça gülümseyerek.
"Uyanacak değil mi?" Dedim babasına bakıp. Yaşlarla dolu gözleriyle bana baktı ve gülümsedi.
"Uyanacak" dediğinde kalbim tekrar umutla doldu. Annesi alnına düşen saçları geri atıp çenesinin titremesini durdurmaya çalıştı.
"Anneciğim.. buradayım" dedi ve usulca okşadı saçlarını. Yanağında ki yaşı sildi ve yanağını okşadı.
"Ağlama benim güzel oğlum, hepimiz buradayız. Her şey güzel olacak Poyraz'ım, söz veriyorum.." dedi ve burnunu çekti. Yüzümde buruk bir gülümseme belirdi. Annesi, babası yanındaydı artık.. ellerini tutuyor, sevgiyle bakıyorlardı
