"Ama kazanma ihtimalin var." dediğinde gülümsedim. Beni övmüştü. Ama yarışmayı kaçıracaktım. Arda'nın annesinin gelmeyişi üzerine yapacağı her türlü şeye başta belalı olaylara engel olmak için onunla kalacaktım.
Yarışma başlamıştı, ilk yirmi dakika geçmişti bile. Büyük ihtimalle sıra bana gelmişti. Yarışmayı kazanma şansım varken yarışmaya girmemek beni üzse de Arda ile yan yana olmak bu üzüntümü alıyordu. Onun hevesle kapıya bakışını, annesini beklerken parmaklarını kütletişini ya da ikide bir saatine bakarak "Nerde kaldı? Şimdiye gelmesi gerekirdi." deyişini izlemek... Tüm bunlar onun gerçek yüzüydü.
Sınıfta olduğu gibi ukala, egoist ve çapkın liseli değildi. Şimdi uzun zamandır görmediği annesini görmek için sabırsızlanan bir erkek çocuğuydu. Ve ben bu erkek çocuğunun annesinin gelm
