Beni korkutan duygularımı ifade edememe neden olan tek gerçekti.
Araf'la şu an aramızda ki bu sessizliğin neden şu an beni tedirgin ettiğini hissediyordum? Cevabını veremeyecek bir soru sormamıştım oysa ki.
Derin bir nefes alıp dudaklarımı yeniden araladım.
"Sen neden istemiyorsun bu evliliği Araf? Bu seni neden bu kadar rahatsız ediyor?"diyerek sorumu yineledim ve Araf'ın vereceği cevabı sabırsızlıkla beklemeye başladım.
"Beni rahatsız eden bir şey yok sadece-" Araf devamını getiremeden sözünü kestim.
"Sadece ne?"
"Biz neden bunları konuşuyoruz? Sadece yatıp sabaha beraber uyanamaz mıyız?"diye sorduğunda yumuşak dokunuşlarla elimi tutmuş beni hemen arkasından yürütüp odamıza doğru götürmüştü.
Araf'ın bu hallerine bir anlam veremesem de kesinlikle araştıracaktım.
Bu kadar kolay
