Bir masaldan fırlamış gibiydik adeta. Kara geceyi aydınlatan yıldızlar sanki hayranlıkla bizim için yanıp sönüyorlardı. Şehrin gürültüsüne zıt gece öylesine sakin öylesine huzurluydu. Kalbimin ortasında bütün şehir toplanmış , bir coşku bir bayram havasında ateşler yakılmıştı. Alevin kucağına koydukları kara kazana anılarımı , gözyaşlarımı , hasretlerimi , hayatıma bir şekilde eşlik etmiş tüm simaları çerçevelerinin içinde siyah derin bir kazana atıyorlardı. Ateş harlandıkça fokurdayan su taşıyor , mideme sağanak olarak düşüyordu , tenime temas eden her damla dokunduğu yeri ısıtıyordu.
Arabaya yeniden bindiğimizde gecenin bizi bekleyen sürprizlerine sabırsızdım. Ufuk ceketini çıkarıp arka koltuğun pencere kenarındaki tutacağına astı. Oysa üzerinde çok daha güzel görünüyordu.
Beyaz göml
