Kapımın alacaklı gibi çalınmasıyla ayaklarımı sürüyerek kapıya vardım. Kapının deliğinden bakma ihtiyacı duymuyordum. Bu üç tok , iki tiz vuruş sesi Ufuk'a aitti. Onunla ilgili olan şeylerin bu denli hayatıma kazınmış olması garipti.
Kapıyı araladığımda suratıma tutulan böreğin sıcak ve iştah açıcı kokusuna küçük bir tebessümle karışıl verdim. Onun çocuksu hareketlerine karşın agresif davransam da içten içe bunun hoşuma gittiği gerçeğini kabul ediyordum. Onda yaşayamadığım çocukluğumu görüyordum.
“Bu saatte bir sen bir de yaz uykusuna yatan salyangozlar uyuyor.” Poşeti yüzümden çekmiş , izin isteme ihtiyacı duymadan içeri girmişti.
“Salyangozlar yaz uykusuna mı yatıyorlar ?” Bilmiyordum , hiç düşünmemiştim , hiç de denk gelmemiştim.
“Sadece salyangozlar değil timsahlar , kurbağalar
