Telefonuma baktığımda, Şilan’dan gelen mesajı gördüm.
Kemal seni bulacak. Dikkat et.
Bir gülümseme yayıldı yüzüme.
Beni bulacaksa, iyi. Zaten bekliyordum.
Nova’nın otoparkında siyah aracımı park ettim.
Kapımı kapatır kapatmaz, arkamda adımlar yankılandı.
Dönmeme gerek kalmadı, sesinden tanıdım.
“Kimseden korkmazsın değil mi Adar Yaman?”
Yavaşça arkamı döndüm.
Kemal, öfkesini üstüne ceket gibi giymiş, karşımdaki en tehlikeli haliyle dikiliyordu.
Göz göze geldik.
“Şilan’dan uzak dur,” dedi.
Sesinde tehdit saklı değildi, alenen oradaydı.
Ellerimi cebime soktum, sakinliğimi bozmadım.
“Şilan yetişkin bir kadın. Hayatını nasıl yaşayacağına sen karar veremezsin.”
Bir adım yaklaştı, aramızdaki mesafe neredeyse sıfıra indi.
“Ben abisiyim! Kanımdan, canımdan… Onun yanında olacağım ad
