Adar yumruğunu masaya vurdu. “Kes dedim!”
Ece bir adım geri çekildi ama gözlerindeki öfke sönmedi. “Ben senin nişanlın değil miyim? Bunu bana nasıl yaparsın? Herkes bizim düğünümüzü bekliyor, annelerin konuştuğu organizasyonlar, davetiyeler… Sen ise başka bir kadını düşünüyorsun!”
Adar alnını ovuşturdu, nefesi kesilmiş gibiydi. “Ece… Bu böyle olmayacak. Seni zorlayamam, kendimi de. Bu ilişkide sıkıştım kaldım. Mutlu değilim, bunu sen de görüyorsun.”
Ece’nin gözleri doldu ama öfkesinden geri adım atmadı. “Hayır! Beni utandıramazsın Adar! Herkesin önünde bana söz verdin, nişanı taktın! O kız yüzünden bu düğün bozulmaz. Aileni mahcup edemezsin!”
Adar sessiz kaldı, bakışları boşluğa dalmıştı. İçindeki yangını nasıl söndüreceğini bilmiyordu. Ece’nin söyledikleri doğruydu; herkes onların evl
