Sabahın erken saatinde odasının önünde görünce beni Onur önce şaşırdı fakat halimden başıma nahoş şeyler gelmiş olabileceğinin endişesi baskın hiç soru sormadan kapısını açtı ben içeri girer girmez de kapıyı ardımızdan kapattı. "Otur bakalım Nazlı." Misafir sandalyesine otururken ben karşıma geçti, sırtında kabanı ile olduğundan da büyük bir adam gibiydi. "İyi misin Nazlı?" Yüzüne bakamadım. Yaşadığım şeyi yüzümden anlayacakmış gibi. "İyi değilsin. Emir, iyileşti duydun değil mi? Bir süre rapor verdiler annesi götürdü yanında. Sana ulaşamadık, babanla görüştüm, okulu bıraktı dedi." İlk defa baktım yüzüne. "Bıraktın mı sahiden okulu?" Şefkatle bakıyordu gözleri.
"Hocam ben biraz sizde kalabilir miyim?"
"Bizde..."
"Yurda gidemem."
"Ne oldu Nazlı?"
"Adım Nazenin hocam." Başını salladı, h
