Sevmeyi bilmezdi ailemin hiçbir bireyi aslında hiç de sevilmediklerinden. Babam gözümüzün içine dahi bakmazdı, hepimiz kız olduğumuzdan belki de... Bazen merak ederdim birkaçımız da erkek olsa babam gözümüzün içine bakmaktan bu kadar kaçınır mıydı diye? Öğrenmek mümkün mü?
Nasıl olmuşsa bizim okulun çocuklarının ellerinden kaçmıştı İsmail Abim, köye gelmiş, bire bin katarak anlatmış, amcamları acilinden tedbir almaları gerektiği konusunda da ikna etmişti. Okul mokul yok! Erkeklerle sarmaş dolaş gezmek ha! Okul okumaya değil orospu olmaya gitmekti benimkisi. Evde oturacak, adım sanım çıkmadan kapıya gelen ilk herife vereceklerdi beni. İsmail Abim ortalarda yoktu, bir yerlere saklamış olduklarını tahmin etmiyor değildim ancak bir daha okul yok emrine nasıl karşı geleceğimden çok ondan kurt
