Dönme vakti geldiğinde, yüzü düşmüş gitmek istemiyor gibiydi. Adımlarını yavaş atıyor, bavulunu yavaşça topluyor, uçağın kaçması için elinden geleni yapıyordu. 2 gün boyunca geçirdiği vakit kimi zaman kendini sorgulamasına sebep olsa da genelinde Türkiye’ de geçirdiği vakitten daha iyiydi. Belinde silah olmadan, işe gitmeden sevdiği kokuyu her daim yanında hissettiği 2 günün bitmesi canını epey sıkmıştı.
‘’Melih’’ dedi yine bir şey istediğini belli edercesine. ‘’Yine gelelim olur mu?’’
‘’Fırsat bulduğumuz her an gelebiliriz ama bunu çok sık yapmamızı bekleme. Biliyorsun işler yoğun.’’
‘’Biliyorum.’’ Diye mırıldandı. Öldürülmesi gereken bir sürü adam vardı. Melih olmasa kim yapacaktı bu işi. İşiyle dalga geçtiğini duysa canını yakabilirdi. Canını yakabilirdi. Bu kelime ona bu kadar uzakk
