Ayrılık vakti gelip çatmıştı. Lina, özenle dekore ettiği, her köşesinde ayrı bir anı biriktirdiği evinin geniş salonunda, bavulunu çekerek etrafı süzdü. Bu ev, onun için yalnızca dört duvar değildi; bir kadın olarak güçlendiği, kendi ayakları üzerinde durmayı başardığı yılların bir simgesiydi. Şimdi ise ardında bırakmak zorundaydı. İçini derin bir hüzün kapladı ama bu ayrılık kaçınılmazdı. Geleceğin ona neler getireceği bilinmezdi ve belki de en çok bu bilinmezlik korkutuyordu onu.
Sessizce derin bir nefes aldı ve son bir kez salonun her detayını gözleriyle taradı. Tüm tesisatları kontrol ederek doğalgazı, elektriği ve suyu kapattı. Anahtarını alıp site yönetimine teslim etmeye karar verdi. Mardin ona dünyanın bir ucu kadar uzak geliyordu; buraya dair herhangi bir sorunda geri dönüp ilgil
