Lina, havalanan uçağın penceresinden Batum'un göz alıcı manzarasını izliyordu. Karadeniz’in kıyısına serilmiş, ışıklarla süslenmiş şehir giderek küçülürken, içinde tarifi zor bir heyecan vardı. Saatler ilerledi ve uçağın hareketleri şiddetlendi. Lina gözlerini pencereye tekrar çevirdiğinde bu sefer, Daha önce hiç adım atmadığı Mardin'i görüyordu. Bu şehir, onun için yalnızca bir yolculuk değil, aynı zamanda kendi köklerine doğru bir keşifti. Doğduğu toprakların temellerinin atıldığı bu yer ona hem ait olma hissi veriyor hem de bilinmezliğe doğru ilerleyen bu serüven kalbinde hafif bir korku yaratıyordu.
Uçak Mardin'e ağır bir süzülüşle inerken Lina, pencereden dışarıyı izlemeye devam etti. Göz alabildiğine uzanan taş evler, kadim zamanların sessizliğini fısıldıyor gibiydi. Güneşin kavurdu
