Berk Azra'nın yapmadığını biliyordu. Daha doğrusu buna inanmak istiyordu. Çünkü yılların birikimi onu tanıma hakkını kendisine vermişti ve hiç değilse bir sebebi olmadan böyle bir şey yapmayacağını düşünüyordu.
Öyle olmasını ummuştu.
Ama öyle olmamıştı.
Eve geldiklerinde Azra durmadan ağlamış ve telefonu kaybettiği için suçlu hissettiğini söylemişti.
"Nasıl bir telefonu kaybedebilirsin?" diye sordu Berk Azra'nın ağlamaları dindiğinde. "Başkası da inanmazdı bunların tesadüf olduğuna. Ece haklı suçlamakta."
Azra gözlerini kaldırarak abisine baktı. "Bana inandığını söylemiştin."
"Öyleydi." dedi Berk. "Sonra okulda telefonu ona götüreceğini hatırladım." dedi genç adam. "Neden o zaman vermemiştin?"
Neden olduğunu biliyordu aslında. Çünkü kendisi de bunu bizzat görmüştü. Azra, Esved deni
