Bora, yatağın sıcaklığından ayrılmak istemese de yapması gereken işler olduğunu hatırlayarak derin bir nefes aldı. Hafifçe gerinirken, gözleri benimkilerle buluştu. "Güzelim, sen güzelce dinlen ve akşam için hazırlan. Benim halletmem gereken işler var," dedi, sesi her zamanki gibi otoriter ama içinde saklı bir şefkat barındırıyordu.
İstemeyerek de olsa başımı salladım. "Tamam," diye fısıldadım. Gerçekten de gitmesini istemiyordum ama onun ne kadar meşgul olduğunu biliyordum. Bora odadan çıkarken gözlerim onu takip etti, göğsümde hafif bir sıkışma hissettim. Onun varlığı bana her zaman bir güven duygusu veriyordu ve şimdi, odanın içinde yalnız kalınca, o sıcaklık bir anda kaybolmuş gibi geldi. Kapının kapanış sesiyle derin bir nefes aldım ve başımı yastığa bıraktım.
Yatağa tekrar uzandım,
