Özgür, yerde kanlar içersinde inleyerek yatan adama bakarken dudakları kıvrıldı. Kaşlarımı çattım.
"Kim bu?"
"Avcının, avı." Gözlerim anlam vermek istercesine şaşkın bir eda ile aralandı.
Özgür'ün okyanus gözlerine bakarken sordum. "Avcı kim peki?"
Gözlerini gözlerimden çekmezken "Avcı sensin Deva..." dedi ve devam etti. "Baran için sadece."
Kaşlarımı çattım. "Baran'ın şuan komada olma sebeplerinden biri mi yani?" Başını sağa sola sallayıp cıkladı. "Nasıl yani?"
Gözlerini gözlerime çevirdi. "Sebeplerinden biri değil, sebebinin ta kendisi Deva." Önce yerdeki kanlara ardından adama baktım. "Baran'a acımasızca art arda o kurşunları kendisi sıktı." Kaşlarımı mümkünmüş gibi olabildiğince çattım ve başımı kaldırdım.
"Peki ne yapacağız şimdi?" Sorumla büyük depoya girdi.
"Gerekeni yapaca
