Alarmın sesiyle uyandığımda, yataktan çıkmayı hiç istemediğimi fark ettim. Dün geceden sonra kimseyi görmek istemiyordum. Fotoğrafımızın kalkmasının bana kendimi bu kadar değersiz hissettireceğini hiç tahmin etmemiştim. Yine de her zaman yaptığım şeyi yapıp, umursamaz davranarak hayatıma devam edecektim. Ancak kendimi 10 yıldır ilk defa bu kadar kötü hissediyordum. Kalkıp hızlı bir duş aldıktan sonra seçtiğim siyah takım elbiseyi giydim. İçine korse görünümü olan crop bir gömlek tercih etmiştim. Yukarıdan aşağı siyah giyinmemden bile kötü hissettiğim belli oluyor olsa da umrumda olmamıştı.
Kahvaltıya indiğimde herkes masada oturmuş kahvaltı etmeye başlamıştı.
“Günaydın gençler.” diyerek masaya oturdum. Ses tonumu ayarlamayı başaramamıştım. İsteksiz ve huysuz çıkıyordu. Gül’ün de masada o
