Son olaydan sonra 3 gün boyunca Gül’le hiç karşılaşmamıştık. Mümkün oldukça evden erken çıkıyor, şirkette geç saatlere kadar çalışıyordum. Doktor ne kadar kendini bir iki gün yorma dese de, o günkü olaydan sonra Gül’le karşılaşıp saçma bir gerginlik yaşamaktansa yorulmayı tercih eder olmuştum. Ofisimin camından aşağıda akan trafiği izlerken, Gül’ü görmediğim kadar Ateş’i de görmediğimi fark ettim. Şirkette bile odamdan çıkmaz olmuştum. Eskiden Ateş’le daha yakın bir iletişimimiz vardı. Birbirimizi görmezsek öğle saatlerinde hadi seni yemeğe çıkartayım diye odama gelir, zorla beni işin başından alırdı. Artık hiçbir iletişimimiz eskisi gibi olmayacaktı. Rutinlerimiz bozulmuş, dengelerimiz değişmişti. Bunun için Ateş’e kızmıyordum. Bir insan evlenecekse, önceliklerinin değişmesi normaldi. Ama
