Güne, dün gece Alessia ile yaptığım konuşmanın verdiği rahatlama hissi ile başladım. Kendimi daha hafif hissediyordum. Duygularım hala çok değişken olsa da en azından kendimi suçlamaktan vazgeçmiştim. Ayrıca kendime bir iş bulmuş olmak da içimi rahatlatıyordu. Her ne kadar torpilli bir iş olsa da, şu an benim için kafamı meşgul etmek ön planda olduğundan bunu önemsemeyi daha sonraya bırakmayı planlamıştım.
Yataktan süzülüp perdeleri ve camı açtım. Temiz havanın ciğerlerimi dolmasına izin vererek güneşin tadını çıkarmaya karar verdim. Aniden ortadan kaybolmanın en iyi yanı telefonunu dahi almamış olmaktı. Teknolojiden uzaklaştıkça, doğayla bütünleşip yaşadığım her anın tadını çıkara biliyordum. Ancak yine de artık bir telefona ihtiyacım vardı. Bir duş alıp üzerimdeki ölü toprağını da atmal
