Ben ölüyordum... Yorulmuştum artık. Hayat yıpratmıştı bedenimi. Ruhum benliğimin arkasına saklanmıştı. Duygularım yok olmuştu. Hep bu son bitti dediğimde daha büyük engellere takılmış ve daha büyük daha acılı bir darbe yemiştim. Bir umutla, tam kurtulumdum derken attığım her adımla boşluğa düşmüştüm. Hepsi hüsranla biten yolları seçmiştim. Sonunun hiç var olmuycağınu bile bile içimde ki bu umutu hiç bitirmedim. Hiç vazgeçmedim... Ama çok yıprandım. Şimdi bir anka kuşu gibi küllerinden yeniden doğmak isterdim. Ama ben zaten bu hayatta yok olmayı seçmiştim. Şimdi yeniden doğsam da artık bir anlamı yoktu. Kendi sonumu kendim yazmıştım. Şimdi hayatım bir uçurumun kenarında vereciğim tek bir karara bağlıydı. Ambulansın sesi kulaklarımda yankılanırken hala ellerini bırakmadığım kad

