YAZAR...
Dilruba’nın gözleri yuvalarından fırlayacak gibi oldu. Nilüfer’in sesi avluda öyle bir otoriteyle çınladı. Dilruba için bu, ölümden daha beter bir hakaretti. Bir çobanın kızı, bir sığıntı sandığı kadın, şimdi ondan biat bekliyordu.
"Asla!" dedi Dilruba, sesi hıçkırıkla karışık bir öfkeyle çıktı. "Ben Kopuzlar'ın kızı ve Karalar'ın geliniyim! Senin gibi birinin elini öpüp kendimi küçük düşürmem!"
Nilüfer koltuğunda hafifçe dikleşti. Üzerindeki mor kaftanın altın işlemeleri, meşalelerin ışığında sanki birer canlı yılan gibi parlıyordu.
Nilüfer, karşısındaki kadının içine düştüğü o zavallı kibri izlerken içindeki sızının dindiğini hissetti. Dilruba’nın titreyen dudakları, sarsılan özgüveni ve avludaki kadınların o "hüküm verildi" der gibi bakan gözleri...
Her şey Nilüfer’in
