Yavaşça indiğim merdivenlerin sonunda mutfağa girdiğimde tezgahın başında hazırladığı poğaçaların üzerine yumurtalarını süren Yeliz teyzeyi gördüm.
Yeliz teyze yaklaşık iki ay kadar önce Ateş'in daimi olarak işe aldığı yardımcıydı. Yüzümdeki kocaman gülümsemeyle yanına yaklaşarak elime kenardaki çörek otu ve susamları alarak poğaçaların üzerine serpmeye başladım.
" Kızım bırak zahmet etme sen Ateş bey oğlum bir şey demesin." Ona sıcacık bir gülümseme yollayarak ellerimi kaldırdığımda hafifçe oynatarak beni anlamasını sağladım.
"Boşver sen Yeliz teyzem Ateş hep bir şeyler söylüyor. Duyma sen onu." Koca göbeğini hoplatarak küçük bir kahkahayı serbest bıraktığında onunla beraber benimde kıkırtımı yankılanmıştı geniş mutfağın içinde. Yeliz teyze ve kızı Gamze bu eve taşındığından beri old
