Zerrin dokunamazsin deyince bır anda kendimi kaybedip gelinliği üzerinden yırtıp ona sahip olmaya çalıştım.Kendimi kaybetmiştim birşey dusunemiyordum.
Zerrin 'in bana tokat atmasiyla kendimi geri çektim.
Nasıl böyle bir şey yapabildim?
Avluya çıktığında gece sessizdi. Ay ışığı taşlara düşmüş, rüzgâr hafifçe esiyordu. Adımlarını hızlandırdı, içeride Zerrin’i bırakmış olmanın ağırlığı hâlâ omuzlarında duruyordu.
İçindeki öfkeyle beraber pişmanlık da vardı. O geceyi nasıl bu hâle getirdiğini düşündü. Ne olmuştu da bu noktaya gelmişlerdi? Kendini kontrol edememişti.
Bir an başını kaldırdı, gece gökyüzü boşluk gibiydi. Zerrin’in gözlerini düşündü—o anki korkusunu, öfkesini.
Bir sigara çıkardı, ama yakmadı. Parmağıyla kağıdı ezdi, sonra elinde buruşturup attı.
*"Ben böyle biri miyim?
