Halil Bey'in ağzından çıkanları duyduğumda öyle şaşırmıştım ki yanlış duyduğumu sandım. Ancak önümde tepkilerini yitiren Derin'in eli kolumdan kayıp yanına düştüğü zaman anlayabildim duyduklarımın gerçekliğini.
Kendime geldiğim anda sevdiğim kadını daha fazla aşağılanmaması için dışarıya yönlendirdim. Öyle tepkisizdi ki ne yapacağımı şaşırmıştım. Kulise girdiğimizde koltuğa oturttum ve ben de önüne diz çöküp gözlerimizi birleştirmeye çalıştım.
"Derin." diye fısıldadım. Odada yalnız olmamıza rağmen sesimi alçaltmıştım çünkü buradaki hiç kimse gerçek ismini bilmiyordu, o kimsenin bilmesini istemiyordu buna saygı duyuyordum ancak ona gerçek ismiyle seslenmek haz veriyordu bana resmen.
Sonunda gözlerini kaldırıp bana baktığında ifadesiz bakışları yüzünden ne düşüneceğimi, ne diyeceğimi bil
