Arabama binip motoru çalıştırdığım an kalbim tuhaf bir ritme girdi. Her şeyin başlangıcına değil, sonuna gidiyordum sanki. Direksiyonu sımsıkı kavradım. Bu kararı vermek kolay olmamıştı ama içimde taşıdığım can, benden güçlü olmayı talep ediyordu. Bu evraklar sadece bir ayrılığı değil, bir hayatın yeni başlangıcını da mühürleyecekti.
Avukat Sertan Toç’un ofisinin önünde arabamı durdurduğumda göz ucuyla etrafı süzdüm. Dayenin peşime taktığı iki adam, biraz ötede bekliyordu. Gölge gibi… Bir yanım onları gereksiz buluyor, diğer yanım o silahı çantama koyan elleri düşününce sessiz kalıyordu.
Ofise adım attığımda sekreter hemen beni tanıdı. Sertan Bey’in uygun olduğunu söyleyerek içeri yönlendirdi. Kapı aralandı. Sertan Toç, her zamanki ağırbaşlılığıyla ayağa kalktı, elini uzattı. “Arin Hanım
