Mutlu sonlar… Herkesin kendi hayatı için dilediği iki kelime.
Anlayamıyor muyduk yoksa inatla anlamazdan geliyor muyduk bilmem ama sonunda ölüm olan bir hayatta mutlu son olmazdı ki. Olmamalıydı. Birilerini kaybediyorsak biz mutlu yaşadık dememeliydik. Buna rağmen kendimizi kandırmak için kendi hayatlarımızı dönemlere bölüyorduk. Sadece o kısa dönemlerin sonuna mutlu sonlar iliştirebiliyorduk. Sonrası yoktu.
Birbirini çok seven iki insan evleniyordu. Ve biz buna mutlu son diyorduk. Saçmalık. Sayamadığınız zaman diliminin birinde, birbirini çok seven o iki âşık yan yana olmuyordu. Peki, mutlu son neresindeydi bu hikâyenin?
Hayatlarımız her bölümünde farklı hikâyelerin anlatıldığı bir dizi değildi ki, mutlu sonlar koyabilelim sonuna. Olsa olsa sonunda herkesin öldüğü katilin asla
