Önümüze dizilen zaman dilimleri… Geçmiş gelecek ve yaşadığımız an. Ve bu üç kelimenin arasına sıkışan insanlar. Dudaktan döküldüğü gibi değil çünkü hiçbir kelime. Tadı var kan gibi metalik, sesi var kurşun gibi sağır edici ve en çok da dokunuşu var. Kimi zaman tüy gibi hafif kimi zaman asit gibi yakıcı. Bu yüzden en kolayı kelimeler arasına sıkışmak.
Ahmet Bey’in ağzından çıkan söz kalbime bırakıyor acısını. Öyle küçük bir kalp sancısı gibi değil, kimsesiz bir çocuğun gözyaşı gibi. Masum ama acımasız.
Senin ona değer verdiğin kadar sana değer vermiyorsa…
İşte bu cümlenin içine sıkışıp kalıyorum. İrinli bir yara gibi durmadan akıtıyor zehrini kelimeler. Kalbimden bütün damarlarıma yayılıyor oluk oluk. Kapının kolunu tutunuyorum hemen. Biliyorum ki bu küçük kapı kolundan başka de
