Hançer öylece kalakalmış iken sadece düşüp bayılmasını engellemek için sakin sakin nefes alıp veriyordu. Yaşadığı tüm işkencelerden daha beter bir işkenceyle karşı karşıyaydı. Arda’nın kokusu her burnuna dolduğunda vücudunun her yerine kızgın demir değdirilmiş gibi keskin bir acı hissediyordu. Avcı, Hançer’in hikayesini biliyordu. Biraz önce albayın odasında sohbet ettiği, el sıkıştığı adamın, Aslan lakaplı askerin, Zeynep’in en büyük yarası olan adam olduğunu az önce Hançer’in kalakalmasıyla öğrenmişti.
Hançer derin bir nefes alıp kendine geldi. Tek kaşını havaya kaldırdı.
“Sizin orda merhaba demiyorlar sanırım yüzbaşı.” dedi. Avcı, Hançer’in bu tavrını ve soğuk ses tonunu hayranlıkla izliyordu. Ancak elini hala belinden çekmemişti. Hançer’i iyi tanıyordu. Düşüp bayılmamak için zor durd
