Emir'in annesi...
"Kızım..." dedi tekrar, o ince ses.
"Neden ağlıyorsunuz?" diyebildim sadece. Ağlaması daha fazla arttı ve kalkıp bana sıkıca sarıldı.
"Emir..." dedi sonra.
"Ne oldu Emir'e?" dedim panikle. Araf onu bıraktığını söylemişti beş gün önce.
"Günlerdir eve gelmiyor... Her yere gittim, her yere başvurdum... Oğlum yok." Titreyen bedeni beni bir kez daha sardı.
"En son... Ne zaman geldi?"
"2 hafta kadar oldu... O zamandan beri gelmedi hiç... Başına bir şey geldi diye ödüm kopuyor, telefonları kapalı..." Anlatmaya devam edecekti ki kocası geldi.
"Esila?" dedi elini sırtıma koyup.
"Ben... Emir'i duydum. Çok üzgünüm..." Onunda gözleri kıpkırmızıydı.
"Bulacağız ama..." dedi annesi.
"Bulacağız, canım." dedi babası. Titreyen dizlerimin üzerinde biraz daha duramayacağımı far
