Dehşet Oteli

DÖRDÜNCÜ GÜN PART 3

“Sakin ol geçecek tamam mı? Derin biraz ama elimden geleni yapacağım dikişsiz muhtemelen uzun sürer iyileşmesi ama korkma iyileşir.”diye mırıldandığımda kanlı eliyle bileğimi tuttu.

“Ço-çok özür dilerim size inanmadım ama yemin ederim çok saçma gelmişti ggerçek olabilmesi hiç mümkün değil gibiydi.”diye sızlandığında kafamı samimice salladım ve gülümsedim.

“Tamam boş ver biz seni koruyacağız merak etme tamam mı?”kafasını salladığında yerinde acıyla kıvranıyordu bende ona yardım ediyordum bezleri karnına bastırıyordum ki kanama azalsın. Alaca geldiğinde üzerini giydirip çarşafı da bir kenara atmıştık kanamasının bittiğini anladığımda pansuman yapıp güzelce karnını bandajlamıştık ayağa kalkmasına yardım ettiğimizde bizim odaya çıkartmıştık artık Dalya ile Alaca’nın odasına konmuştuk resmen. Belli ki artık dört kişi bir odada kalıyorduk ayy birimiz katil kesilse tanrı korusun hepimizi kıtır kıtır doğramaz inşallah. Geceleri iki kişinin nöbet tutması aşırı iyi olurdu belli ki öyle de olacaktı en azından biri katil olursa diğeri ciyak ciyak bağırırdı.

Efsan’ı Dalyanın yatağına yatırdığımızda bende Alacanın yatağına uzanmıştım Alaca da yanıma uzandığında hep birlikte tavanı seyrediyorduk. “Sizin de karnınız acıktı mı?”diye mırıldandım sabahtan beri koşuşturuyorduk.

“Biraz ama hiçbir şey yiyecek halim yok canım acıyor çünkü.”diye sızlandı Efsan dişlerini sıkmasından bile anlaşılıyordu acısı.

“Sana gidip ağrı kesici getireyim.”diye ayaklandı Alaca odadan çıktığında Efsan ile baş başa kalmıştık bundan hoşlanmadığım için odadan çıkmıştım odanın önünde beklemeye başlamıştım bu katil şeyinden etkilenip aynı duruma düşmekten korkmuştum üstelik Efsan yaralıydı öyle bir şey olsaydı kesin öldürürdüm herhalde sonra da bir ömür pişmanlık yaşardım buna dayanamazdım.

Dışarıda dört dönmeye başlamıştım bütün katiller bir şekilde benim karşıma dikiliyordu ya da ben katillere koşuyordum. Bir şekilde hep katillerin yanında oluyordum ulan önce Efsan sonra da Sam’in katil olduğunu gördüm ulan bide en son ben katil olurmuşum ne gülerim ama. Alacanın ağrı kesiciyi bulamadığını anladığımda koridorda yere çömelip oturmuştum sırtımı duvara yasladığımda öylece bekliyordum çenemi de dizlerime yaslamıştım tam bahtsız bedevi havası vardı bende. Merdivenleri dikizliyordum Alaca gelse de tek kalmasak diye acaba Dalya ne yapıyordu oda diğerleri gibi Sam’in tepesine mi dikilmişti neyse ne yapıyorlarsa yapsınlar artık.

“Sindy!”bakışlarımı koridorun ters tarafına çevirdiğimde gördüğüm Cake ile dehşet içerisinde ayaklanmıştım.

“Cake se-sen nasıl?”