SEKİZİNCİ GÜN PART 2
ALACA Babamın resmine bakıyordum resmin üzerini parmağımla okşarken onlardan ayrı kalmaya alıştığımı fark ettim. Bu lanet yerden çıktığımda babama da Alaya da sıkı sıkı sarılacaktım ikisine de bir daha hiç ayrılmayacakmış gibi sarılıp bırakmayacaktım. Ayaz odaya geldiğinde kucağında kahvaltı tepsisi vardı yemeğe inmediğim için bana hazırlamış olmalıydı. Yanıma gelip tepsiyi kucağıma bıraktığında usulca bir şeyler atıştırmaya başlamıştım bu birkaç günümüz oldukça hasarlı ve bir o kadar suskun geçiyordu. Ben Ayaza sarılıyordum ağlıyordum Ayaz beni sakinleştirip iç çekiyordu sonra o kabuslar görüyordu ben onu sarıp sarmalıyordum her günümüz neredeyse böyle geçiyordu. Birbirimizi burada daha çok tanıyorduk gerçi yapacak başka hiçbir şey de yoktu burada kapana kısılmıştık. Onunla aynı çatı alt
- Yazar
