Hamileliğim ilerledikçe bedenim değişti.Sabahları daha yavaş kalkıyorum artık. Belim ağrıyor. Geceleri sağa sola dönmek bile mesele. Karnım iyice belirginleşti. Elbiseler dar geliyor. Aynada kendime baktığımda yabancı bir kadın görüyorum bazen.
Ama Hasan’ dan hiçbir şey istemiyorum.
O zaten elinden geleni yapıyor.
Meyve getiriyor.
Süt getiriyor.
Sobayı yakıyor.
Ben bir şey talep edersem… bu düzenin adı değişir diye korkuyorum.
Alışkanlığa dönüşür diye.
Minnete dönüşür diye.
Arada canım ekşi bir şeyler istiyor.
Bir gün mutfakta soğan doğrarken ağzım sulandı.
Başka bir gün turşu kavanozunu açıp kokladım sadece.
Limonu dilimleyip bakakaldım.
Canım o kadar çok istedi ki… dilimin kenarı sızladı.
Ama istemedim.
O an pencerenin önüne oturdum. Ellerimi karnıma koydum.
“Bak,” dedim
