Ateş
Yıllar evvel genç yaşımla büyük kararlar almış ve hatalar yapmıştım. Kafamın dikine gitmemin neticesinde hayatımın aşkını kaybetmiştim. Bu ondan sonra geçirdiğim beş yılımı kir pas içerisinde bırakmıştı. Tam anlamıyla mutlu olduğum bir an bile oldu mu, hatırlamıyordum. Çünkü büyük ihtimalle olmamıştı. Asla bir bütün gibi hissedememiştim kendimi. Cemre olmadan noksandım ben. Mutluluklarım, başarılarım, sevgilerim, her şeyim yarımdı.
Sonra bir gün hayat bana bir güzellik daha yapmaya karar verdi ve aşkımı bana geri verdi. Ne yazık ki o artık bıraktığım insan değildi. Yanlış anlaşılmasın, o hala o ruhu güzel bir insandı ama ruhunu paramparça edip bir kenara atan bir insanın evinde beş yıl bir evlilik yaşamıştı. Bana kalırsa yaşadığı bir evlilikten çok hapis hayatıydı. Suçu da kocası o
