Lizge’den…
"İyi akşamlar Nilay!" demişti sert çıkan sesiyle.
"Hoşgeldiniz Baran Bey." demişti Nilay hemen ayaklanarak.
"Size de afiyet olsun Ayşe teyzenin oğlu!" demişti hiç beklemediğim bir kabalikla.
"Gurur... ismim Gurur." demisti makarnanın dibine vururken. Adam görsel olarak muhteşem ötesi olsada yemek konusunda bir çekincesi yoktu belli ki.
"Şey… otursana Baran. " dedim ikisinin arasındaki atışmaya son vermek amaçlı.
"Evet Baran Bey, oturun Lizge çay demler bizde çekirdek çitler sohbet ederiz. Değil mi Lizge?" demişti Nilay ağzını yayarak. Gönül diyor kalk ağzının ortasına bir tane patlat.
"Çay için geç bir saat değil mi Nilay? Hani uykumuz kaçar," dedim gözlerimle Nilay’a dikerek.
"Aslında çay hiç fena olmaz hayatım!" diyen Baran’ın sesiyle gözlerimi Nilay’dan çekip onun kah
