Serkan, odanın içinde dolanıyordu. Gelecek cevaba o kadar şartlanmıştı ki yanağını ısırdığının farkında bile değildi. Huzursuzdu. İtiraf etmek istemiyordu ancak Demir’den korkan bir tarafı vardı ve o taraf, bu işi becerenediği ve yakalandığı takdirde olacaklardan çok korkuyordu.
“Başım döndü Serkan. Otur artık.” Meral rahatça oturduğu masanın arkasından bir de sigara yaktı. Çok rahattı, Demir’in her şeyi öğrenmesi karşısında ikisini de yaşanmayacağını bilmesine rağmen hem de.
“Demir bu planı yutmazsa ikimizi de öldürür Meral. Bu kez seni de yaşatmaz biliyorsun ki. Nasıl oturayım?”
“O çocuk bana bir bok yapamaz. Babasının oğlu bir yerde, kandırmak çok kolay onu da. Meraklanma o yüzden. Birazdan güzel haberi alınca sen de göreceksin.”
“Sen…” diye başladığı cümlesini çalan telefon böldü.
