Demir
Eve geldiğimde ağladığını görmek daha önce hiç tatmadığım bir başka duyguyla dolmama sebep oldu. Çaresizlik… Bu kadını tanıdığım süre boyunca hissettiğim ikinci duyguydu bu ve canımı sıkmıştı. Ben korkmazdım, asistanım yüzünden korkuyu yaşamıştım. Çaresizliğin tanımı bilmezken şu anda karşımdaki kadının gözyaşları yüzünden elim kolum bağlı hissediyordum. Bilmediğim, hissetmek istemediğim duygulardı bunlar. Ama asıl şaşırdığım gelip sarılması oldu. Ellerim, sırtından destek olmak, sarılıp onu teselli etmek için sızladı. Ben, Demir Karasu bir kadını teselli etmek için dayanılmaz bir ihtiyaç duydum. Aynı kadının gözyaşları yüzünden dünyayı yerinden sarsmak, sebep olanları tek tek öldürmek istedim.
Olmazdı. Bu kadın benim için sadece zevk aldığım oyuncak olacaktı. Daha fazla demek zaa
