BAZILARI KAOSLA BESLENİR
Hurdaya dönüşmeye başlamış servis aracından inerken, bağıra çağıra, itişe kakışa kendilerini dışarı atan öğrenciler imrenerek bakıyorum.Sanal bir alemde mutluluk içindeler.Olumlu tüm gelişmelere kendilerini kapatmışlar, zora girmeden salt o anı yaşıyorlar.Belki de onlar doğrusunu yapıyorlar. Bugüne dek her şeyi ince eleyip sık dokudum da ne oldu?! Ivır zıvır detaylarla kendimi daha çok yıprattım.Bir an ben de kendimi o neşeli kımıltıya bırakıyorum.Daha doğrusu fena hali kabullenmek... Görmek istemediğim manzaraya bakmak zorundayım.Dağ başına fikirsizce yapılmış, çirkin görünüşlü devasa bir bina.Yaşadığım yerin nüfüsu ile orantı kurulursa, komik derecede büyük, hantal ve itici. Çocukların burasını sevmesini beklemek, olmaz iş.Ben bile bunları hissediyorsam!... Merkezden alınıp bura
- Yazar
