MANTIKLI BİR ŞEYLER UYDURMALIYIM!
Aslında uyumuyorum, sadece seslerin kesilmesini bekliyorum. Çocuklar beni bu halde görmemeli. Oda kapımın hafifçe tıklatıldığını duyuyorum, panikle pikeyi yüzümü örtecek kadar çekiyorum yukarıya. Sakince: -"Gel." diyorum, sesim oldukça cılız. -"Anne hasta mısın?" diye soran kızımın merakı elle dokunulurcasına belli. "-Hayır...Yorgunum sadece." "-Tamamdır, bol bol dinlen!" Cümlesinden rahatladığını hissetmek bana da iyi geliyor.Sessizce kapıyı kapatıyor.Salonda konuştuklarını duyuyorum.Kardeşini sessiz olması konusunda uyarıyor.Bir süre dışarı çıkmak üzere hazırlanırken çıkardıkları hafif gürültüleri takip ediyorum.Dış kapının açılıp kapandığını duyuyorum ama, her ihtimale karşılık biraz daha sessiz kalıyorum.Evde kimsenin kalmadığından emin olduktan sonra yavaşça yatağımdan kalkm
- Yazar
