Gözüm dışarıda ama yerimden kalkamıyorum nedense!.. Figen'in sesi gittikçe azalıyor, çok uzaklardan gelen, belli belirsiz bir fısıltıya dönüyor.Tam karşımdaki devasa camdan gördüğüm gökyüzü gittikçe kararıyor.Sanki bir anda kışa dönmüş gibiyiz.Güneş görünmüyor artık.Koyu renkli katman katman bulutlar yığılı.Nereden çıktığı anlaşılamayan kuvvetli bir rüzgar ortalığı kasıp kavuruyor.Karşı kaldırımdan geçenlerin adımlarını hızlandırdıklarını fark ediyorum.Tıpkı bilim-kurgu filmlerindeki kıyamet sahnesi oluşuyor yavaş yavaş karşımda.Şartlar daha da sertleştikten sonra sonumuzu getiren varlıklar çıkacak sanki ortaya.Bir an irkildim, düşündüklerimden kendim bile korkmaya başlıyorum.Bunu hisseden tek benim çünkü,küçük mekanda oturanlar gayet sakin ve her şey yolunda gibi.Karşımdaki ses, s

