Elif ’in Anlatımı…
Adliyeden çıkıp eve geldiğimde kapıyı kapatır kapatmaz derin bir nefes aldım. Sanki o nefesle birlikte üzerimdeki bütün yorgunluğu da atmak istedim ama olmadı. Hava ağırdı, içim daha da ağır. Sessizlik kulağımı tırmalıyordu. Perdeleri kapattım, ayakkabılarımı çıkardım, bir an koridorda öylece kaldım. Sonra mutfağa yöneldim ne yapacağımı bilemez halde.
Bir sandalye çekip oturmak istedim ama oturursam düşünecektim, düşündükçe boğulacaktım. O yüzden ellerimi meşgul ettim. Lavabodaki birkaç bardağı yıkamaya başladım. Su sıcaktı, ellerim kızardı. Köpüklerin arasında parmak uçlarımın titrediğini fark ettim. Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, olanları unutamıyordum. İşe nasıl gidecektim?
Kimin yüzüne baksam sanki biliyormuş gibi hissedecektim.
Sanki herkes birbirine fısıldayaca
