Yatakta tek başıma yatmış, kendi iç buhranımla baş etmeye çalışıyordum.
Bu gece yağmur yağmıyor, korktuğum gölgeler odanın duvarlarına vurmuyor, ben de herhangi bir bahane bulup Efe'nin yanına uyumaya gidemiyordum.
Kimine göre etik değildi bu yaptığımız. Ancak beni hiç ilgilendirmiyor olayın bu yönü. Efe benim sevdiğim adamdan ziyade, uğruna canımı bile verebileceğim çocukluğumdu.
Geçirdiğim çalkantılı haftalar boyunca ona olan hislerim gündüz de ortaya çıkmış, aklımı kaçıracak kıvama gelmiştim.
Sevgimin dostluğumuzun önüne geçmesini asla istememiştim, lakin elimde olmadan son zamanlarda bu hissi her şeyin önüne koymuştum.
Acaba neden?
Korkmuş olabilir miydim?
Hayatıma yeni giren ve beni de etkilemeyi başaran Demir'den korkmuş olabilir miydim?
Onu önümde öpen, ben elimi bile u
