BÖLÜM 52
"Bu yaptığın harbiden şerefsizlik." Güney Özbey'in kırmızı damarlarının mavi irislerinden daha çok yer kapladığı gözleri devrilirken sigarasından bir fırt daha çekerek zehri ciğerlerine doldurdu. Nefret ediyordu şu sigarayı içmekten ama bir zamanlar sırf babasını deli etmek için içmeye başladığı sigarayı şimdi bırakamıyordu. Bırakacaktı. Adam olmaya karar verdiği zaman, bırakacaktı. "Evet, şerefsizim ben. Var mı diyeceğin?" dedi umursamazca Okan'a. Okan'ın evinin salonundaki tekli koltukta yayılmıştı. Düzenli ve temiz evdeki tek çöp kendisiymiş gibi hissediyordu şu anda. Çöp gibiydi hayatta. Pis, istenmeyen. Yanına yaklaşılmayacak kadar berbat kokulu. Kendisini buna en başta babası inandırmıştı. Annen senin gibi bir çocuk yüzünden terketti beni! Gereksizsin sen! Hayatın boyunca isten
- Yazar
