Sibel'in ağzıma tıktığı su böreğini yerken, midemdeki her şeyin yükseldiğini hissettim.
"Kızım yeter ya! Kurban olayım bırak şunu. Çok güzel olmuş, tamam da kahvaltımı yaptım ben. Tokum! Öğle yemeğine söz bunu yiyeceğim."
"Aman iyi be! Seni düşünende kabahat! Yemezsen yeme."
Onun bu haline güldüm. Birkaç gün önce oturduğu apartmana bir adam taşınmıştı. Aşçıydı ve Sibel, hayran kalmıştı. Fotoğraflarını gösterdiği kadarıyla hakkı vardı. Gerçekten yakışıklıydı. Benim zeki arkadaşımda, tereciye tere satarak, çocuğun dikkatini çekebileceğini düşünüyordu. Taktiğini eleştirmeyecektim, benim kendime faydam yoktu. Yiğit'le pazar gününün üstüne hiç görüşmemiştik. Mesaj, like, arama... Hiçbir şey yoktu.
Bu konuda bir şeyler yapmak istiyordum. Belki henüz boşanmamıştım. Ama önünde sonunda boşanaca
