Bazı acılar insanı birkaç yaş büyütür, saçında beyazlıktan çok kalpte derin yaralar bırakır. İnsan ömründe kalan bir avuç günü o acının gölgesinde yaşar. Melek gövdesinde büyüyüp duran bu sancının adamın ismiyle kök saldığını biliyordu. Adamın nefesi, sesi, isminin her hecesi genç kızın ömrüne büyük fırtınalar salmıştı. Kendinden kalanlar, ki sadece isminden ibaret kalmıştı, ayaklarının dibine bir yığın olarak düşmüştü. Pamir, kıza gözlerinin maviliğiyle bakıyor Melek isminden soyunuyordu. Çok vazgeçmiş, çok denemiş, adama giden tüm kapıları zorlayarak açtığına inanmıştı. Ama şimdi görüyordu ki açtığına inandığı tüm kapılar tarafından kapana kısılmıştı.
Pamir genç kızın karşısında neredeyse kaburgalarından eğilmiş bir şekilde durunca Melek gövdesindeki yaranın ince bir sızıyla titrediğin
