Melek, saniyeler üzerinden akıp geçerken uyuşmuş gibiydi. Bir el mengene gibi genç kızı iki yanından tutmuş, olduğu yere sabitlemiş, Melek'in tüm düşünme duyularını hareketsiz hâle getirmişti. Elini sol göğsünün üzerine koyup bütün bu sağır edici sessizliğin içinde en azından kalbinin sesini duymayı bekledi. Ancak duyabildiği tek şey rüzgarın camla buluşmasının sesiydi. Gözlerini kapatıp içindeki savaşa birkaç saniye daha zaman tanıdı. Bu durum, adının ne olduğunu bile bilmiyordu, hayatındaki bütün kartların yeniden dağıtılması demekti. Her şeyin yeniden inşaa edilmesi, bütün bahar dallarının yeniden yeşermesi, bütün bahçelerin dikenlerden tekrar arındırılması anlamına geliyordu. Gözlerini açtığında Pamir'in hâlâ inanamaz ifadeyle kendisine baktığını gördü. Böyle kaç dakikadır ayakta bekli
