Kerem, kafasını kız kardeşinin odasına uzattı. 'Kaç kere dedim benim hırkalarımı alma diye sana?'
Cemre bezginlikle açtığı gözlerini kardeşine dikti. Morali bozuktu. Canı sıkkındı. Bunun nedeni ise o kör olası, sarı kafalı, ismi lazım değil Poyraz'dı.
Kafasından indirdiği büyük kulaklığını dizlerine bıraktı. 'Ne istiyorsun yine?'
Kerem odaya dalıp, sandalyenin üzerinde duran gri hırkasını havaya kaldırdı. 'Neden benim hırkalarımı alıyorsun sen?'
Cemre gözlerini yeniden kapatıp yatakta döndü. 'Tamam bir daha almam.'
Kendisine hiç cevap vermeden dönüp yatan kardeşine bakakalan Kerem bir şeylerin ters gittiğini anlamıştı. Yoksa Cemre asla susmazdı. Bezdirene kadar konuşurdu.
Usulca kardeşinin yatağının ucuna oturdu. 'Neyin var senin?'
Cemre gözlerini açmadan omuzlarını silkti. Kardeşin
