Altan, önce saçlarında gezinen narin parmakları hissetti. Ardından alnına değen yumuşak dudakları. En son ise ruhunu mest eden, tek tınısına ömür vereceği o sesi duydu.
'Babacım, günaydın.'
Hemen gözlerini açtı. Canını vereceği kadının gözlerine, saçlarına sahip olan kızına baktı. 'Günaydın babasının prensesi.'
Cemre, minik elini Altan'ın saçlarında gezdirmeye devam etti. Fısıltı ile konuştu. 'Anneme sürpriz yapıp kahvaltıyı biz hazırlayalım mı babacım?'
Altan bakışlarını yanında uyumakta olan karısına çevirdi. Yüreğine dünyalar inşa eden karısına her baktığında aşkı öyle bir büyüyordu ki, bu; yaradanın en büyük lütfu değil de neydi?
Zümrüt'ü uyandırmamaya özen göstererek yatakta doğruldu. Doğrulduğu gibi de, Cemre'yi sırtına attı. 'Gel bakalım, büyümüş de annesine sürpriz yapmak iste
