PAMİR;
"Pamir biraz acele et!" "Tamam, tamam çıktım." deliğe baktıktan sonra kafamı iki yana salladım. Sifonu çektikten sonra tıkanmaması için dua etmiştim. Ellerimi sabunladıktan sonra pencereyi açtım. Uçağa binince bağırsaklarım bozuluyordu. Benim suçum yoktu. "Pamir!" "Pekala." kilidi açıp kulpu indirdim. Tamamen kapıyı açtıktan 3 saniye sonra Eylül gözlerini büyüterek bana baktı.
"Ah, tanrım! Pamir ne yedin sen?" "Uçak bağırsaklarıma iyi gelmiyor." "Onu fark ettim." olduğu yerde kıvranıyordu. "Üzgünüm." sevimlice güldüm. "Şimdi altıma işeyeceğim, gülme." kahkaha attım.
"Ben odadayım ve sen tamam diyene kadar oradan ayrılmayacağım. Kapı açıkken işini halletmeye çalış." "Git." Hemen yan kapıdan içeri girdikten sonra yatağa yattım. "Yataktayım." Hemen ardından içten bir inleme geldi.
